12 Mayıs 2008 Pazartesi

2 ayımı bitirdim

Herkesin hayatını çok değiştirdim çook. Mesela küçük dayım artık hayata farklı bir açıdan bakıyor.

Ceeeeee!!!!

Hadi gezmeye gidelim artık çok sıkıldım...



Yine gezmeye gidiyoruz



Anneannemin kucağında mışıl mışıl uyuyorum...



Babaannem, dedem ve ben



Halalarım, kuzenim Ezgi ve ben



Evimizi teftiş turundayım...



Bu yatış pek bir keyifli...


Yalancı memeye ikna oldum sanmayın, iki dakikadan uzun süre ağzımda tutmuyorum, hatta genelde bu yalana pek kanmıyorum...



40'ımda Meksel Eniştem, Burçak yengem, Ateş ve ben



40'ımda büyük hala ile beraber. Saçlarıma ak düşene kadar yaşayayım diye alnıma un sürdüler...

Büyük dayımla Beşiktaşlı günüm...



Şampiyonluk kutlaması, oy cim bom bom...




Bu aralar çok uyumam gerekiyormuş. O yüzden hep uyuyan resimlerim var. Enerjimi gelecek aylara saklıyorum.



Derin uykuda gözüktüğüme bakmayın, bu resimden iki dakika sonra yatağa koyduklarına beni, gözlerimi cin gibi açtım.



Uykudan uyandım ama olsun gezmeye gideceğim ya...

10 Nisan 2008 Perşembe

Birinci ayımdan manzaralar...

Şu fotoğraf faslı bitse de bir an önce gezmeye gitsek...


Altım kuru, karnım tok. Şimdi dans zamanı!!!


Anneannem önemli şeyler anlatıyor galiba, onu dinliyorum.


Nihayet babamı uyuttum, rahat rahat etrafı izleyebilirim artık..


Karnım doydu ama bir de şu gazlar olmasa...


14 günlük ayaklarım...


Anneannem uyuduğumu sanıyor, ama ben poz vermekle meşgulüm.


Halamın kucağında derin düşüncelere daldım.


Küçük dayım için 8 günlükken cimbombomlu oldum...

Büyük dayım için de bir aylıkken beşiktaşlı oldum...

14 Mart 2008 Cuma

İpek Emek'ten tüm dünyaya sevgilerle...











İşte artık aranızdayım. Gerçi ne annem ne ben henüz aramızda minicik mesafelere bile katlanmak da güçlük çekiyorsak da bu yeni duruma alışacağız. Alışmak istemediğimde birkaç ınga ile yetiniyorum. O zaman da zaten hemen annemin kollarına gelmiş oluyorum. Siz kaşlarımı öyle çatmış olmama bakmayın, istedim mi çok güzel gülücükler dağıtabiliyorum. Şimdi yapacak çok işim var, o yüzden size sadece birkaç resmimi gönderiyorum. En kısa zamanda büyüyüp hepinizi doya doya görebileceğim....

27 Şubat 2008 Çarşamba

Kızım...

Kızım, küçük pembe çiçeğim benim
Yavrum, güvercinim, bebeğim benim.
Hepsinin üstünde, hepsinden önemlisi
En doğal, en insanca emeğim benim...
Ataol Behramoğlu

21 Şubat 2008 Perşembe

8 aylık oldum ve 2680 gram!

Artık aranızda olmaya çok yaklaştım. Şimdi doğsam bile beni rahatlıkla kucağınıza alabilirsiniz. Ama ben yine de şimdi hemen doğmayacağım. Annemin karnındaki rahat huzurlu yerimin keyfini biraz daha sürmek istiyorum.
Annem hala çalışıyor ama haftaya o da izne ayrılacak. Bu onun için çok iyi olacak çünkü artık beni taşırken çok zorlanıyor.
Evimize hala yatağım eşyalarım gelmemiş. Annem bu nedenle biraz heyecanlı. Benim hazırlıklar tamamlanmadan doğmamdan korkuyor sanırım. Ama korkmasına hiç gerek yok. Annemin ve babamın ve diğer sevdiklerimin kucağı dışında hiçbirşeye ihtiyacım yok şimdilik benim...

11 Şubat 2008 Pazartesi

İyi ki doğdun babacığım...



Bugün babamın doğum günü. Tıpkı benim gibi annesinin karnında güzel bir yolculuk yapıp dünyaya geldiği gün. Ben daha yolculuğumu tamamlamadım ama biliyorum çok az kaldı. Bu yıl şimdilik babama sadece doğumum ile hediye vereceğim. Seneyi ise sürpriz artık....

8 Şubat 2008 Cuma


Bütün insanları dostun bil, kardeşin bil kızım


Sevincin ürünüdür insan, nefretin değil


Zulmün önünde dimdik tut onurunu


Sevginin önünde eğil kızım ...


Ataol BEHRAMOĞLU